BezoekKristiansand    Bezoek Kristiansand - Canon Museum Kristiansand Noorwegen

Het Kristiansand Canon Museum is een groot batterijkanon gebouwd door de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog. Het wijst over de zee om de kustlijn te verdedigen en was in dienst tijdens de Tweede Wereldoorlog van 1940-45.

Het is 's werelds op een na grootste landkanon (337 ton), met een kaliber van 380 mm en een bereik dat zich uitstrekt tot halverwege Denemarken.

Geschiedenis

In 1940 moesten de Duitsers de scheepvaartroutes van het Skagerak bewaken terwijl ze Noorwegen bezetten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit was een vitale scheepvaartroute van Denemarken naar Noorwegen. Daarom bouwden ze dit grote kanon in Møvik Kristiansand en ook op de kortste afstand over het Skagerak naar Hanstholm in Denemarken, zo'n 116 km verderop. (Hanstholm is nu een haven waar Master Ferries vanuit Noorwegen van en naar Denemarken reist)

Iin het voorjaar van 1941 Er is begonnen met de bouw van de canon in Møvik Kristiansand. Aanvankelijk was er een personeelsbestand van 1,400 mensen, omvatsvan 750 Noren, 350 Denen en 300 Duitsers. Vanaf begin 1943, 200 REr werden ook Russische krijgsgevangenen ingezet, en zij bleven hier tot het einde van de oorlog in 1945. Naarmate de bouw vorderde en de kanonnen voltooid waren, arriveerde de batterijbemanning van 600 Duitsers. Vanwege het feit dat de "Batterie Vara" was een scheepskanonbatterij, 450 van deze soldaten waren marine-kanonnenpersoneel, terwijl 150 hiervan legersoldaten waren voor nauwe verdediging. Proefrondes werden afgevuurd door kanonnen 2 en 3 op 12 maart 1942, vanaf kanon 4 november van hetzelfde jaar. Tegen die tijd waren de kanonputten en de bunker voor kanon 1 voltooid, maar het kanon zelf moest nog worden afgeleverd. Pas in de zomer van 1944 werd het werk aan kanon 1 weer opgepakt. Eerst stond de kanonputafdekking, de kazemat, met een dak van 4,5 meter dik en muren van 3,8 meter dik. Het is binnen een periode van 10 weken gebouwd. Vervolgens werd het proces van levering van de kanononderdelen gestart.

Begin 1945 waren alle onderdelen op hun plaats behalve het vat - whik was het zwaarste onderdeel van het kanon. Het vat is 19,76 meter lang en weegt 110 ton. Het is verzonden op de "Porto Alegre" vanuit Duitsland in februari 1945. In de nacht van 22 februari, het werd door een Britse luchtaanval in het Kattegat tot zinken gebracht.

Naast de belangrijkste kanonnen waren er 16 kleinere kanonnen, evenals een ontelbaar aantal bunkers, verdedigingsposten, tunnels, kazernes en een 2,6 kilometer lang spoorwegnet voor het transport van de munitie vanuit de 2 grote opslagruimten die oppongeveer 1 km achter de kanonnen. De "Batterij Vara" is vernoemd naar een Duitse ingenieur-generaal die in 1941 op zee om het leven kwam op weg naar een van de Kanaaleilanden. De batterij werd vervolgens ontmanteld en in 1962 werden kanonnen 3 en 4, evenals de bestaande delen van kanon 1, gesloopt voor schroot. Gelukkig is kanon 2 gered en is vandaag de dag het enige overgebleven exemplaar van dit type.

De munitie bestond uit 3 delen. Eerst de schaal, 170 cm lang en 800 kg zwaar. Dan een patroon met 97,75 kg explosieven, en dan een lading van 114,25 kg explosieven.